2005/Oct/05

. . . . . .

. .

ขอ ดอง นะ ไว้ ขยันๆ จะ กลับ มา อัพ ต่อ นะ ~

. .

. . . . . .

2005/Jul/31

วันเสาร์

วันเสาร์ที่ผ่านมาก็นัดเพื่อนไปเดินสวนกันอ่ะ
กะว่าจะไปหาซื้ออะไรนิดๆหน่อยๆ

ขอบ่นหน่อยนะ
เซงโคตรๆๆๆๆอ่ะ นัดกันไว้อย่างดี 10 โมงครึ่ง
ไอเราก็ไปถึง 10 โมงครึ่งเป๊ะๆ แต่ไอเพื่อนนี่สิมากี่โมงรู้มั๊ย?
เที่ยงครึ่ง !!! แสดดดด ทำไปได้ -*-

ทำเอาโมโหไปซักพักนึงเลย -*-
(เป็นใครไม่เครียดบ้างหละ เรตทีเกือบ 2 ชม.โดยไม่โทรมาบอก โทรไปก็ไม่ติด)

หลังจากหายโมโห(มั๊ง)ก็ขึ้นbtsไปเดินซื้อของกัน
เห็นไอนั่นก็อยากซื้อ เห็นไอนู่นก็อยากซื้อ
เลยซื้อๆๆๆ มาหมดเลย
มามองกระเป๋าตังอีกทีเหลือไม่กี่ใบเลยต้องเลิกซื้อ - -"
แล้วก็แวะกินก๋วยเตี๋ยวไก่ด้วย อร่อยดีเหมือนกัน ~_~

.

บรรยากาศร้านรองเท้าที่เข้าไปซื้อเป็นอย่างแรก

ร้านรองเท้า
บรรยากาศร้านขายรองเท้า

.

พอเข้าไปร้านรองเท้า ดูๆไปถูกใจคู่หนังขาวๆพอดีเลย
เลยซื้อติดไม้ติดมือมา

อย่างเซอ
ถูกใจคู่นี้พอดี ฮ่าๆ

.

แล้วก็ซื้อเชือกสีน้ำตาลกะดำ
หลังจากนั้นก็ลองเปลี่ยนสีแล้วใส่เลย
เห่อๆ555

เห่อๆ ลองใส่
กะลังเห่อ

.

อืม มีฝนตกลงมาด้วยอ่ะ
แต่คนก็ไม่กลัวฝนกัน ยังคงเดินกันต่อไป

บรรยากาศ
ฝนตกไม่เป็นอุปสรรค

.

พอเย็นๆก็ไปสยามต่อ เดินซักพักนึง
ไปซื้อเข็มขัดนักเรียน แล้วก็ไปลองพวกของที่ซื้อมา

(แอบ)ถ่ายห้อง(น้ำ)ลองเสื้อผ้า

แอบถ่าย !!
มันไม่มีที่ลองที่ดีกว่านี้แล้วหรอ - -"

.

อีกซักรูป

~~~
พอๆ

.

หลังจากนั้นก็ไปต่อที่บ้านเพื่อนถึงเที่ยงคืนอ่ะ
แล้วก็นั่งรถกลับบ้านละ หะหะ

.

ได้เวลาดองต่ออีกแล้ว 555+

2005/Jun/26

ช่างตัดผม...

.

วันนี้ตื่นมาแต่เช้าประมาณ 10 โมง (เช้าตรงไหนวะ) กะเตรียมตัวไปเรียนพิเศษเต็มที่

ก็นั่งดู tv เพลินๆแล้วก็ไปอาบน้ำกินข้าว

หลังจากนั้นนั่งรถไปจุฬา จะไปหาพี่ที่สอนพิเศษ

พี่เค้านัดเที่ยงๆ แต่เราถึง 11.45 เลยลองโทรหาพี่เค้าดูว่าอยู่ไหน

ปรากฎว่า พี่เค้าบอกว่าไม่สบายไว้อาทิตย์หน้ามาสอนและกัน -*-

เราเลยต้องนั่งรถกลับบ้านด้วยความเซ็งนิดๆ ...

.

พอถึงบ้านก็นึกได้ว่าพรุ่งนี้ต้องเรียน รด. วันแรกนี่หว่า
ตัดผมไปดีกว่า ผมยาวเฟื้อยละ
ถ้าไม่ตัดไปเดี๋ยวโดนไถหัวเกรียนจะซวย
เมื่อคิดได้แล้วก็รีบออกไปตัดผมหน้าหมู่บ้าน...

พอถึงร้านตัดผมก็เดินไปนั่งแล้วบอกพี่เค้าว่า
พี่ "รองทรงสูงรองหวีเบอร์1 ข้างบนซอยสั้น"
พี่แกก็หยิบแบตเตอเรี่ยน(สะกดงี้ป่าว) มาไถๆๆ
ปืดๆๆๆ......

หลังจากนั้นซักพัก รู้สึกว่าพี่เค้าจะไถสั้นไปไหมว่า
เลยมองไปในกระจก ภาพที่เห็นคือ..
ข้างบนโดนไถไปครึ่งหัว ความยาวผมเหลือไม่ถึง 2 เซน
แต่มันคงช้าไปแล้วที่จะบอกพี่เค้าว่า "พี่ๆ ผมให้ซอยออกครับ ไม่ได้ให้ไถ"
ก็เลยต้องนั่งเครียดใจลอยให้พี่เค้าไถหัวจนเสร็จ

....น้อง 40 บาท
เสียงพี่เค้าทำให้ตื่นจากภวังค์

ควักเงินจ่ายให้แต่ ใจลอยไปไหนแล้วไม่รู้...

ก่อนออกจากร้านมองไปในกระจก
ภาพเด็กหนุ่มผมดำหายไปหมดแล้ว
เหลือแต่เพียงภาพเด็กน้อยหัวเกรียนยืนเศร้าอยู่

T-T....

.

ทำไมโชคร้ายจังวันนี้

แต่ก็คงต้องทำใจอ่ะ เพราะถึงเครียดไปผมมันคงไม่ยาวขึ้นมาได้หรอก T-T

และแล้วก็จบอีก 1 วันอันแสนเศร้า

T-T

.

~สาธุ คราวหน้าอย่าได้เจอช่างตัดผมตัดผิดอีกเลย~